 |
| ارمیای نبی: دوران اسارت فرا میرسد! |
| زهیر توکلی
۱۳۸۷/۰۶/۱۱ |
|
گفتوگویی مفصل با «رضا امیرخانی»؛ بخش دوم |
بخش اول ژرف ساخت اسطورهی کتاب شما، «کتاب ارمیا»ی تورات است. در آنجا ارمیا در یک عمل نمادین، پالهنگ (یوغ) برگردن میبندد و مردم اورشلیم را خطاب میکند که: پالهنگ ببندید. این دو تأویل دارد: یک تأویل این است که مقید شوید و به قول امام معصوم که: المؤمن ملجم: «مومن افسار دارد»، پایبند شوید و در متن کتاب ارمیا، ناظر به «شریعت» موسی است که مسخ شده است، شریعت به همین مفهوم بایدها و نبایدهای دین موسی. اما تأویل مهمتر این خطاب و این عمل نمادین ارمیا، پیشگویی اوست، حاکی از این که خود را برای تقدیر الهی که همانا عذاب شما و اسارتتان به دست بختالنصر است، آماده کنید. در بیوتن، به تناسب همین ژرف ساخت، مهمترین چالش ارمیا، شریعت است. اما تأویل دوم آن پالهنگ بستن ارمیای نبی نیز به شکل تام و تمام، با بیوتن چفت شده است. انفعال ارمیا که در سراسر رمان حس میشود، خاموشی او، اعراض او از درگیر شدن و رودررو قرار گرفتن و از همه مهمتر، انتخاب او آمریکا را برای زندگی و یک | | |